Frestunaráráttan
náði í fyrsta skipti almennilegu taki á mér í þessari prófatíð
og ég tók þá hörmulegu ákvörðun að fresta einu prófi. Þar af
leiðandi sit ég ennþá sveitt yfir bókunum núna þegar flestir eru
komnir í sumarfrí. Gremjan er mjög mikil og það er á stundum sem
þessum sem maður spyr sig til hvers að vera í skóla? Af hverju
voru rauðsokkur og femínistar að gera okkur þetta, við höfðum
það svo gott að hugsa bara um börnin og elda matinn og kynnast
aldrei því böli sem prófkvíði og lærdómsstress er?
Ég var að hlusta á Maus í dag þegar
ég hefði átt að vera að læra og pæla í textunum þeirra frekar en að
velta lyfjafræðinni fyrir mér. Ég efast um að ég geti svarað
nokkurri spurningu Ingvars Teitssonar á lyfjafræðiprófinum en ég
get allavegana svarað spurningum Bigga í Maus. How far is too far?
-Það er vegalengdin milli Akureyrar og Álaborgar í Danmörku. Það er
ekkert verra en að eiga sætan kærasta sem er allt of langt í burtu.
Það er þó huggun í því að það eru "ekki nema" 43 dagar þangaðtil
við hittumst aftur og það verður sko ljúft að fá knús frá
uppáhaldinu mínu eftir óþarflega langan aðskilnað.
